Ding 6 en 7: Flickr

Op zoek naar nieuwe buurten in de stad waar ik woon, kom ik nu in de fotobuurt. Flickr is de eerste kennismaking. Overweldigend. Zoals de bibliotheek in Alexandrië in de oudheid voor een geleerde, het graf van Toetanchamon voor Howard Carter, De gouden stad voor de conquistadores, het Stasi-archief na de val van de muur voor iedereen die maar een buurman had. Het heeft al die tijd bestaan en ik kwam er niet. Wat is er allemaal mogelijk? Veel, heel veel. Krijg de neiging alles meteen te willen bekijken en te leren. Maar dat gaat niet, terugkomen en nog meer terugkomen. De kinderen vinden het ‘leuk’ dat je ook kunt zoeken op tags met hun hobbies. Maar verbazen zich niet. De volwassene ligt bijna op apegapen, de kinderen denken: ‘je weet toch dat je alles op internet kunt vinden’ en gaan weer verder met gamen. Ik moet wennen aan de tags, het verfijnen met de boomstructuur komt bekend voor. Het filmpje van Lee Lefever was even helder, maar minder grappig als het eerste filmpje wat we zagen. Toch nog steeds ongelooflijk knap gedaan.
Picasa kan ik met mijn Google-account ook bekijken. Geeft veel minder hits, maar is wel Nederlands. En Nederlandstalige tags, hoewel ik die ook bij Flickr tegenkom.

Wat vind ik er van? Schitterend. Het liefst zou ik de hele nacht door willen gaan met kijken naar ‘alles op internet’. Hier moet ik weer naar toe. De Alte Kunstpinakothek en het Museo Nacional de Arte Antigua zakken een plaats op mijn verlanglijst.
Wat kan ik er mee in mijn werk? Foto’s van internet plukken zonder toestemming of vergoeding betalen wordt niet gewaardeerd. Privé gaat dat anders. Hier lopen inderdaad veel (potentiële) klanten van de bibliotheek. Ik zie ze, maar weet nog niet hoe ik ze zal kunnen bereiken. Bij de bakker kom ik ook mensen tegen net als bij de bushalte. Misschien hebben andere nieuwkomers en oudkomers er al wat over nagedacht.